ภาพประกอบ
 
 
 
 
 
        ตอนนี้

               ใจของผมกำลังเต้นตึ้กๆ อยู่ใต้หน้าอกที่อัดแน่นไปด้วยความคิดหลายอย่าง
               ไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ ผมเพิ่งส่งใบสมัครโครงการ a team junior 8 ในตำแหน่งกองบรรณาธิการไปครับ  โดยมีจุดเริ่มต้นของการเดินทางที่

                การเวิร์กช็อปปลายเดือนมกราคม 2554
                สัมภาษณ์ผู้สมัครที่ผ่านการคัดเลือกรอบแรก ต้นเดือนกุมภาพันธ์
                ประกาศผลผู้เข้ารอบสุดท้าย กลางเดือนกุมภาพันธ์
 
                และจุดหมายปลายทางสุดท้ายคือ เดือนมีนาคม 2554  สำหรับการฝึกงานจริง 3 เดือนเต็ม
                แต่การเดินทางทั้งหมดจะเริ่มต้นได้ ถ้าหากใบสมัครที่ผมส่งไป
                มันผ่าน
 
 
 
               ถ้าพลาดล่ะ ?
               นั่นคือคำถามที่อนาคตอันไม่แน่นอนยื่นให้กับผม
               A day คือนิตยสารที่เป็นความฝันสูงสุดของผมในตอนนี้ เพราะอะเดย์ได้สร้างแรงบันดาลใจที่ยิ่งใหญ่และส่งเสริมให้ผมก้าวเดินออกไปลองสิ่งใหม่ ซึ่งผมไม่เคยคิดมาก่อนในชีวิตเลยว่า เด็กชายขี้อายคนนึงจะทำได้ อย่างการขึ้นแสดงละครของชมรมการแสดงมหาลัย
              เรื่อง 'นิยามรักหมายเลข1'
 
               มวลแรงบันดาลใจเหล่านั้นคือเหตุผลสำคัญที่ผลักดันให้ผมอยากลองเดินเข้าไปใกล้ชิดกับความฝันก้อนนี้ดูสักครั้งและที่สำคัญอีกอย่างก็คือ ผมอยากลองทดสอบดูว่า
              แท้จริงนั้น , ผมรักและอยากทำงานหนังสือจริงๆหรือเปล่า?
 
 
        ความฝันบางทีมันก็คล้ายกับชายหนุ่มและหญิงสาวที่ต้องลองรู้จักกันก่อน จึงจะรู้ว่าใช่หรือไม่
        และบ่อยครั้งมันก็ผกผันไปตามวันวัยและประสบการณ์ เว้นเสียแต่ว่า 'นี่แหละใช่เลย' นั่นล่ะมันถึงจะไม่เปลี่ยนแปลง

 
 
             แต่ว่าถ้าพลาด ...

             ผมก็คงจะเปลี่ยน 'เป้าหมาย' ผมหยิบคำตอบยื่นให้กับอนาคตที่ไม่แน่นอนที่กำลังจะอ้าปากถามซ้ำ 
             พักหลังมานี้ผมได้เริ่มอ่านบันทึกการเดินทางของใครหลายคนอย่าง พี่เอ๋ นิ้วกลมและ พี่ก้อง ทรงกลด ซึ่งมักจะส่งกระแสบางอย่างออกมากระตุ้นให้ กระแสความ 'อยากลองว่ะ' ที่ไหลลงจากหัวใจไปฝ่าเท้าอยู่บ่อยๆ จนผมอดกลั้นที่จะคิดไม่ได้ว่า
 
 
             อยากมีการเดินทางเป็นของตัวเองสักครั้งชะมัดเลย!
            

             ถ้าเลือกประเทศได้ผมก็อยากไป เวียดนาม
             ส่วนถ้าเลือกจังหวัดได้ ผมก็อยากไปเที่ยวแถบที่ติดทะเล
             โดยมีคอนเซ็ปต์ว่า อยากแบกเป้ไปลุยเองคนเดียว

 
 
             แล้วกูจะรอดมั้ยวะเนี่ย?
             นั่นคือคำถามข้อถัดมาที่ผมหยิบยื่นให้ตัวเอง 
             ผมก็เหมือนเด็กติ๋มๆธรรมดา ที่ชีวิตยังไม่เคยออกไปฉายเดี่ยวที่ไหนสักครั้ง ยังไม่เคยได้ดูแลตัวเองอย่างเป็นจริงเป็นจัง และยังอาศัยอยู่ในระบบ พ่อ-แม่อุปถัมภ์ึ้ค้ำจูง

             พอคิดแบบนี้ปุ๊บ มันก็อดไม่ได้หรอกนะครับที่จะห้ามไม่ให้ข้างในใจที่กำลังแอบกระเพื่อมสั่นไหวไปกับความไม่แน่นอนและความไม่คุ้นเคย คนเรามักกลัวสิ่งที่ยังมาไม่ถึงเสมอ ถึงปากจะบอกว่ามั่นใจแค่ไหนก็เถอะ...
 
 
 
             "กูรอดว่ะ"
             นี่ไม่ใช่คำถาม แต่เป็นคำตอบที่ผมอยากตะโกนบอกกับตัวเองสักครั้งหลังจากที่ได้ไปสัมผัสกับ 'ความฝัน' ที่ผมวางแผนไว้ในใจ

 
             ไม่ a day , ก็ การเดินทางไปยังที่ไหนสักแห่ง          
  

              มันคงจะทำให้ผมเติบโตขึ้นไม่มากก็น้อย ถ้าวันที่ผมพูดแบบนั้นได้มีอยู่จริง
              หลายคนมักถามผมว่า เตรียมตัวพร้อมแล้วเหรอ ? ถึงคิดที่จะออกไปลุยอะไรอย่างนั้น
              คำตอบนั้นง่ายนิดเดียว ,
              ผมไม่พร้อมขนาดนั้นครับ
 
 
             แต่ว่าถ้าผมเลือกที่จะรอให้ตัวเองมีความพร้อมสมบูรณ์แบบ ในวันนั้นผมอาจจะสูญเสียความรู้สึกหัวใจเต้นตูมๆไปแล้วก็ได้ครับ เพราะมันพร้อมเกินไปจนในวันนั้นผมคงไม่อาจรู้สึกสนุกอีก
 
             ฉะนั้นตอนนี้สิ่งที่ผมทำได้คงเป็นการจัดเตรียมความมั่นใจ
             พร้อมกับคาดผ้าสีขาวแบบการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีตัวอักษรประทับไว้ว่า 'ลุยโลด' เอาไว้
 
 
 
 
             ครับ , เพื่อที่ว่า 3 เดือนช่วงปิดซัมเมอร์ของปี2 นี้
             ผมจะได้ทำมันให้เป็นจริง
              
 
                                                        
                           
 
 
 
 

                                                                               . . .
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เลิศสุนทร
(สวัสดีปีใหม่ครับ) Cool
              
 
 
 
 
 
 
 
ปอลอ1. ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ยังคงเข้ามาอ่านบล็อกของผมนะครับ  ช่วงนี้ตื่นเต้นมากเลย ปีหน้าเหมือนเป็นปีไขว่คว้าตามฝันสำหรับผมเลยจริงๆ
 
ปอลอ2. เพื่อนๆคนไหนที่มีความฝัน ปีหน้าก็เตรียมตัวเตรียมใจแล้วออกไปไขว่คว้ามันพร้อมๆกันเถอะครับ !

Comment

Comment:

Tweet

ขอให้ได้ครับ ขอให้ได้

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!


ภาวนาอย่างเต็มที่

big smile

#12 By keaaaa on 2011-01-03 23:45

เอาใจช่วยนะครับ..

อย่างไร มันก็คือความฝันของเรา..

การได้ก้าวเดินเข้าไปใกล้มันให้ได้อีกนิด..

มันมักจะก่อให้เกิดความสุขขึ้นกับเราได้อีกมากมาย..

สู้ ๆ ครับ..

และสวัสดีปีใหม่นะครับ..

Hot! Hot! Hot! big smile
สวัสดีปีใหม่ครับ ♥

#10 By スキタ on 2011-01-01 09:50

HNY จ้า
มีความสุขมากกก ๆ ๆๆ น้า
แล้วก็ขอให้สุขภาพแข็งแรง

:D
ขอให้โชคดีbig smile

สวัสดีปีใหม่คร้าบ big smile
สู้ๆนะครับ

สวัสดีปีใหม่confused smile confused smile

#7 By นายอะติม on 2010-12-31 22:17

ลุยโลดดดด ><confused smile confused smile confused smile

#6 By toon-think ja on 2010-12-31 20:37

สวัสดีปีใหม่นะค๊าาาาconfused smile confused smile confused smile

#5 By toon-think ja on 2010-12-31 18:31

มาเอาใจช่วยด้วยคนค่ะ ทำให้เต็มที่เลยนะคะ

โหน่ง วงศ์ทนง พูดไว้ในหนังสือเล่มหนึ่ง "ถ้าเราเต็มที่กับมันจริงๆ เราพยายามและก็พยามกับมันสุดๆ เราไม่มีวันแพ้มันหรอก อย่างน้องน้อยก็แค่เสมอ" สู้ๆ นะคะsad smile sad smile

#4 By ฃวด on 2010-12-31 16:52

มาเอาใจช่วยด้วยคนค่ะ ทำให้เต็มที่เลยนะคะ

โหน่ง วงศ์ทนง พูดไว้ในหนังสือเล่มหนึ่ง "ถ้าเราเต็มที่กับมันจริงๆ เราพยายามและก็พยามกับมันสุดๆ เราไม่มีวันแพ้มันหรอก อย่างน้องน้อยก็แค่เสมอ" สู้ๆ นะคะsad smile sad smile

#3 By ฃวด on 2010-12-31 16:52



เอาใจช่วยครับ big smile

#2 By ทิว แอด ไฟน์ on 2010-12-31 15:17

ไม่ใช่ "ถ้าไม่ได้" แต่ "ต้องทำให้ได้" ต่างหาก
question

สู้ๆครับ ถึงจะไม่ได้ แต่ก็ไม่ใช่ว่ามันจะจบ
เส้นทางชีวิตยังอีกไกล อาจไม่ใช่สิ่งที่หวังไว้

แต่มันก็จะเป็นประสบการณ์ และทำให้เราเลเวลอัพ !!
เพื่อไปสู่จุดหมายใหม่ที่สูงกว่า surprised smile

#1 By D...มิ้มคับ^!^ on 2010-12-31 14:20