เฮ้ย! เป้าหมายมีไว้พุ่งชน!
posted on 13 Feb 2011 21:23 by lussunton in Letter-to-reader, Social-Issue
เคยรู้สึกว่าจู่ๆ 'เป้าหมาย' มันหายไปจากสายตาของเราไหมครับ ?
เป้าที่เราเคยจับไว้อยู่ในสายตาของเรามาโดยตลอด ซ้ำยังเป็นสิ่งที่เราชอบเอามากๆ
จนถึงกับว่าเราทำสัญญากับตัวเองว่า ไม่ว่าจะต้องตกระกำลำบากตรากตรำหรือโหดมหันต์แค่ไหน
จนถึงกับว่าเราทำสัญญากับตัวเองว่า ไม่ว่าจะต้องตกระกำลำบากตรากตรำหรือโหดมหันต์แค่ไหน
เราก็จะทำมันให้สำเร็จในสักวันหนึ่ง...
. . .
ผมมาตั้งคำถามข้างต้นกับตัวเองเมื่ออ่านบทความ 'ฝันในหิน' ของพี่นิ้วกลมในอะเดย์ฉบับ 120
พี่นิ้วกลมตั้งข้อสังเกตได้อย่างน่าสนใจว่า
'หากเราไร้เป้าหมาย-พลังก็ไม่อาจเกิด'
'หากเราไร้เป้าหมาย-พลังก็ไม่อาจเกิด'
พร้อมกับเล่าเรื่องราวของเหล่านักบาสเก็ตบอลรวมถึงบรรดานักฟุตบอล ที่ต่างพยายามกันอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อให้ลูกกลมๆสากมือสีน้ำตาลส้มและลูกบอลที่ถูกเลี้ยงผ่านเท้าของนักบอลอาชีพชั้นแนวหน้าของโลกเหล่านั้นครั้งแล้วครั้งเล่า เข้าไปในห่วงหรือตาข่าย
ซึ่งมันก็เหมือนกับ 'goal-เป้าหมาย' ของพวกเขา
ในทางกลับกัน, ถ้านักบาสไม่มีห่วงให้ชู้ต นักบอลไม่มีประตูให้ิยิง
คำถามที่ตามมาก็คือ "เราจะเล่นกีฬาไปทำไมกันจริงไหม?"
คำถามที่ตามมาก็คือ "เราจะเล่นกีฬาไปทำไมกันจริงไหม?"
"จริง" ผมผยักหน้ากับตัวเองขณะที่ปล่อยให้สายตาไต่ตัวหนังสือบนคอลัมน์ที่มีความยาว 2 หน้ากระดาษ
ผมพยายามคิดแย้งอย่างวัยรุ่นที่ดื้อดึงว่า ถ้าหากเราไม่มีเป้าหมายบ้างมันก็ไม่เห็นจะเป็นไรนี่หว่า ชีวิตเราเกิดมาเพื่อสนุกนี่-ถ้าอย่างนั้นเราจะบีบคั้นตัวเองไปทำไมกัน หรือเพราะอยากให้วิงเวียนศรีษะกันเท่านั้นเอง
แต่แล้วแย้งไปในใจได้ไม่นานผมก็ต้องยอมยกธงขาวและกลับไปเห็นด้วยกับพี่นิ้วกลมอย่างเดิม
เพราะอะไรน่ะหรือ?
ก็เพราะผมลองจินตนาการ...
เป็นนักบอลที่ไม่มีประตู-ได้แต่เลี้ยงลูกบอลวนไปมาอยู่ท่ามกลางสนามโอลด์แทรฟฟอร์ด
หรือไม่ก็สนามแสตมฟอร์ดบริดจ์
แล้วยิ่งลองคิดภาพตัวเองเป็นนักบาสเอ็นบีเอ แต่วันๆกลับทำได้แค่เลี้ยงลูกไปวันๆ
แล้วยิ่งลองคิดภาพตัวเองเป็นนักบาสเอ็นบีเอ แต่วันๆกลับทำได้แค่เลี้ยงลูกไปวันๆ
พูดตรงๆว่า-ถ้าหากเป็นแบบนั้นจริง ชีวิตที่ไร้จุดหมายนั้น
มันช่างขาด 'พลัง' และมันคง 'เหงา' น่าดู
มันช่างขาด 'พลัง' และมันคง 'เหงา' น่าดู
อันที่จริง, หลายคนอาจคิดว่าการตั้งเป้าหมายสำหรับชีวิต
ดูจะเป็นเรื่องซีเรียสและดูเป็นผู้ใหญ่เกินตัว
แต่หากเราลองคิดอย่างถี่ถ้วนแล้วจะพบว่า,
การตั้งเป้าหมายนั้นไม่ใช่การบีบคั้นตัวเองเพื่อให้เติบโตเกินวัย
หากแต่เป็นการคิดเพื่อกระตุ้น "ความฝันหรือบรรดาสิ่งที่เราอยากทำ" ให้สำเร็จเป็นจริงต่างหาก
เพราะทุกคนต่างก็มีความสุขเสมอเวลาได้ทำตามฝันหรือสิ่งต่างๆสำเร็จใช่มั้ยล่ะ!
. . .
เอ้า! ถ้ารู้แบบนี้แล้วก็รีบตื่นได้แล้วล่ะ-จะรอช้าไปทำเพื่ออะไร
หยิบ 'เป้าหมาย' ที่หล่นหายไปเสียเฉยๆในช่วงระหว่างวัน-คืน-เดือน หรือบางทีอาจจะเป็นปี
หยิบ 'เป้าหมาย' ที่หล่นหายไปเสียเฉยๆในช่วงระหว่างวัน-คืน-เดือน หรือบางทีอาจจะเป็นปี
อยากเขียนนิยาย/
อยากเก่งภาษาอังกฤษ/
อยากเรียนได้เกรดที่ไม่ห่วยเกินไป/
อยากเลิกอู้แล้วอัพบล็อกให้ได้ 1 เอ็นทรี่ต่อสัปดาห์/
อยากติด a team junior 8 (เป้าหมายนี้ผมกำลังรอการประกาศผล)
อยากเรียนได้เกรดที่ไม่ห่วยเกินไป/
อยากเลิกอู้แล้วอัพบล็อกให้ได้ 1 เอ็นทรี่ต่อสัปดาห์/
อยากติด a team junior 8 (เป้าหมายนี้ผมกำลังรอการประกาศผล)
ฮ่ะๆ นี่คือเป้าหมายของผม
พอนึกถึงแล้วก็พลันทำให้รู้สึกมีพลังในการดำเนินชีวิตขึ้นมาอย่างประหลาดและมหาศาล
แล้วเพื่อนๆเอ็กซ์ทีนล่ะ กำลังมีเป้าหมายแบบไหน ?
อ่อ...แล้วถ้าวันไหนเกิดอาการหลงลืมเป้าหมายตนเองอีก
ผมว่า, คงอาจจะต้องใส่คำอุทานเข้าไปในคำโฆษณาของแบรนด์กระทิงแดง(Red Bull)
แล้วเพื่อนๆเอ็กซ์ทีนล่ะ กำลังมีเป้าหมายแบบไหน ?
อ่อ...แล้วถ้าวันไหนเกิดอาการหลงลืมเป้าหมายตนเองอีก
ผมว่า, คงอาจจะต้องใส่คำอุทานเข้าไปในคำโฆษณาของแบรนด์กระทิงแดง(Red Bull)
ที่บอกว่า
"(เฮ้ย!) เป้าหมายมีไว้พุ่งชน!"
จะได้ไม่ลืมตัว...
เลิศสุนทร
ปอลอ1.ไม่ได้เขียนนานมาก เพราะทั้งตามฝันทั้งตามงานตามการบ้าน (ใกล้หลุดพ้นสภาพการเป็น นศ.ปี2) 
ปอลอ2.ช่วงนี้ผมอยู่ในระหว่างรอการลุ้นผล a team junior 8 อย่างมีความหวังและใจจดใจจ่อมากครับ ว่าจะติดเป็นหนึ่งในตำแหน่งกองบรรณาธิการไหม
ปอลอ2.ช่วงนี้ผมอยู่ในระหว่างรอการลุ้นผล a team junior 8 อย่างมีความหวังและใจจดใจจ่อมากครับ ว่าจะติดเป็นหนึ่งในตำแหน่งกองบรรณาธิการไหม
ปอลอเพิ่มเติม. การใช้รูปผลิตภัณฑ์ของ Red Bull นั้นไม่ได้มีเจตนาโฆษณาแฝงแต่อย่างใด หากแต่เป็นเพราะผมนำสโลแกนของแบรนด์มาใช้เท่านั้นเอง จึงใช้รูปให้สอดคล้องกันฮี่ๆ
